| |
|
|
|
Het is voorbij
Niemand weet hoeveel maatregelen er nog zullen komen. Maar een ding
staat wel vast: de Duitsers zullen de joden nooit met rust laten.
Veel joden duiken onder, ze zoeken een veilige schuilplaats. Maar
dat is nog niet zo makkelijk.
Je hebt mensen nodig die niet joods zijn, die je willen helpen met
een schuilplaats en die eten willen komen brengen.
En er zijn maar weinig Nederlanders die dat durven. |
|
Wat te doen?
Alle joden staan voor hetzelfde vraagstuk. Verstoppen ze zich? En
wie kunnen ze dan vertrouwen? Of weigeren ze zich te verstoppen tegen
beter weten in. Of hopen ze, ondanks alles, nog op een oplossing?
Heintje Davids zoekt een veilig onderkomen. En ook de uit Duitsland
gevluchte Rudolf en Herbert Nelson. Maar AbrahamTuschinski, de bioscoopmagnaat,
gelooft niet dat de Duitsers hem zullen oppakken. Hij is een belangrijk
man!
Clara de Vries, die haar eigen jazz en swing band heeft denkt dat
niet. Zij vindt juist dat ze
niet beter is dan andere joden, dat schrijft ze in een brief aan haar
vriendin. |
|
Geheime optredens
Herbert Nelson verzorgt op een dag in het geheim een voorstelling
voor onderduikers. Zodat ze nog eens wat te lachen hebben. Hij treedt
op in een
duistere kamer. De gezichten van zijn publiek kan hij bijna niet zien.
Hij mag niet te veel lawaai maken. Het publiek klapt zachtjes. Buiten
staan mensen op de uitkijk. De voorstelling is een succes. Ondanks
het gevaar
gaat hij ermee door. In zijn eigen flat.
Met gestolen stoelen.
Ze laten zich niet klein krijgen! lees verder >> |
|
|