|
Attentie:
Reserveren tijdens openingstijden 010 484 89 31 of via e-mail info@ovmrotterdam.nl
Tijdig reserveren voorkomt teleurstellingen.
Lezingen gaan alleen door bij voldoende aanmeldingen. |
 |
 |
 |
|
Tijdens deze lezing gaat Hans Binneveld in op het ontstaan
en de ontwikkeling van de militaire psychiatrie.
Gedurende de Eerste Wereldoorlog moesten duizenden soldaten om psychische
redenen uit de strijd worden genomen. Deze soldaten vertoonden een veelheid
van aandoeningen. Sommigen waren blind , anderen doof en weer anderen hadden
verlammingsverschijnselen. Gemeenschappelijk was het ontbreken van een lichamelijke
oorzaak.
Om greep te krijgen op deze ziekte werden door te hulp geroepen psychiaters
gelegenheidstermen gelanceerd. Het meest bekend is het begrip shell shock
geworden. Ook werden in deze oorlog de nu nog geldende basisprincipes van
de militaire psychiatrie ontwikkeld.
Prof.dr. Hans Binneveld is gespecialiseerd in militaire geschiedenis en
geschiedenis van de gezondheidszorg, en auteur van onder meer 'Om de geest
van Jan Soldaat. Beknopte geschiedenis van de militaire psychiatrie.' |
|
 |
 |
 |
Let op! Deze lezing gaat helaas niet door ivm met te weinig aanmeldingen.
Salo Muller vertelt
vanmiddag over herinneringen aan zijn joodse familie en zijn pijnlijke jeugdjaren
in de oorlog.
‘Tot vanavond en lief zijn hoor...' waren de laatste woorden van zijn
moeder toen ze hem in 1941 naar school bracht. Later die dag werd ze bij
een razzia opgepakt. |
Samen met zijn vader werd ze afgevoerd naar Westerbork.
Salo Muller zelf belandde, als kind van vijf jaar, in 'de onderduik'.
Zijn ouders kwamen uiteindelijk terecht in Auschwitz, waar
ze werden omgebracht. Salo overleefde de oorlog en werd opgevoed door zijn
tante. Later werd hij bekend als fysiotherapeut van Ajax.
Salo Muller is auteur van 'Tot vanavond en lief zijn hoor' en 'Mijn Ajax.
Anekdotes van een insider'. |
|
 |
 |
Deze lezing van Janneke de Moei gaat over de verbetering en
veredeling van het Germaanse ras en de gevolgen daarvan voor zieken en gehandicapten
in Duitsland en Nederland. De Moei gaat in op het moordprogramma Aktion
T4 in Duitsland, een programma dat voortkwam vanuit de ideeën van de
eugenetica. |
 |
Aktion T4 resulteerde in de massamoord op bijna 200.000 psychiatrische
patiënten en mensen in verzorgingshuizen.
In tegenstelling tot Duitsland werd in Nederland geen ‘euthanasie’
toegepast op de bewoners van zorginstellingen. Wel werd strijd gevoerd om
problemen als gedwongen evacuaties, geld- of plaatsgebrek. Uiteindelijk
ontkwam ook in Nederland één groep bewoners van de zorginstellingen
niet aan deportatie: de joden. |
|
 |
Janneke de Moei geeft sinds 20 jaar scholing
en bijscholing aan hulpverleners in de gezondheidszorg en het welzijnswerk.
De Stichting Sobibor vroeg de Moei een boekje samen te stellen over de ontwikkelingen
in zowel de Duitse als de Nederlandse zorginstellingen tijdens de Tweede
Wereldoorlog. Dit resulteerde in 'Het leven niet waard! Een geschiedenis
van rassenwaan´. |
|